به نام آن که عطا کرد محبت بی پایانش  را به آنان که خشمگین نمیشوند .

سلامی هم  به آن کس که بی منت گذشت کرد خشم مرا.

مرا اینگونه خلق کرد ، پر از  تلسم ، خالی از سرنوشت

اما رها نکرد به سرنوشت. هر چه  از او دور شدم نزدیک شد اما حیف که نمیدانم .

من و تنهایی ...

منو تنهایی و آسمان

من داد تنهایی سر میدهم آسمان خنده اش میگیرد

من آه وصال میکشم ، آسمان آواز هجران

نگاه من برای همه غریب است و همه به نگاه من بیگانه

چشمان من التماس یک قطره اشک را به آسمان میکند اما آسمان ابری برای من ندارد

ستاره گان برایم چشمک میزنند و من تلخترین خندههارا بر لبانم جاری میسازم

حیف که نمیداند و نخواهد دانست که چرا خنده ام تلخ است ،شبهایم بیقرار دستانم سرد ، نگاهم غریب وانتظارم بی پایان

چه زيبا ميشد اگر دنيا پر از رنگ بي رنگي بود.

تمنا مي كنم هر آنكس كه از تو تمنا كرد كه در توان تو است در نهايت آرامش و با خلوص، تمنايش را برآورده كن.

به اميد انديشه پاك تو براي خود بهانه اي ساخته ام تا زنده بمانم اميدم را به نا اميدي تبديل نكن.

اگر هر كس هر كاري كه در توان دارد براي خوشبختي ديگري انجام دهد همه خوشبخت ميشويم.

اي كاش همه به نيكي مي انديشيدند و كينه ها را با حس دوست داشتن پاك مي كردند.

 لحظه اي كه ديدم لبخندي  به خاطر شادي ديگري بر لبانت جاري كردي هزارن دنيا احساس آرامش و خوشبختي كردم.

اگر در دنيا انسان به دنبال زيبايهاي واقعي باشد متوجه مي شود كه به جزانديشه نا پاك همه عالم هستي زيبايي بي انتها دارد.

مهمترين رويداد در زندگي هر انسان مرگ در اين دنيا هست آيا بهتر نيست براي رفتن به استقبالش خصلت خوبي داشته باشيم.

تمنا دارم كه هر كسي با تو دوست شد پشيمانش نكن.

شاديهاي انسانها براساس مقدار اميد آنها به زندگي است اگر انسان اميد نداشته باشد نميتواند شادي كند.

مقدار انسانيت هر انسان به ديدگاه آن انسان وابسته هست.

انسان در هر شرايط مي تواند پيروز شود يا شكست بخورد.

توكل به خدا ايمان به داشته ها اعتماد به نفس و قدرت حفظ تعادل چهار عامل اصلي شكست دادن تمامي مانع هاي سخت در هر شرايط از زندگي هست.

بخند دل من به روزهایی که در انتظار نشستی و شب کردی

 به شبهای که گریستی

که شاید صبحی دوباره آید و زانوی غم بغل کنی و باز به انتظار بنشینی

بخند دل من به آن دعاهایی که برای  وصال میخواندی اما فقط هجران را بی انتها میکرد

 بخند دل من به رویا های کودکانه ات به باورهای عاشقانه ات ، به نگاههای ملتمسانه ات ، به کفتارهای صادقانه ات

بخند دل من به آنچه را داشتی و حالا نداری به آنجه را که داری و نخواهی داشت و به آنچه را که نداری و نخواهی داشت

بخند دل من چرا که چاره ای نداری جز خندیدن

بخند دل من که یا باید گریست ویا خندیند

بخند دل من که تو دیگر نای گریستن نداری

دل پاک یعنی خدا

محبت یعنی خدا

دوستی بی منت یعنی خدا

عشق یعنی خدا

ایمان یعنی خدا

خدا در همه وجود من

همه وجود من تقدیم به شما

کاش انسانها به وقت خود عاشق شوند!

هنگامی عاشق شوند، که بتوانند به عشقشان برسند.

 نه مثل من! که همیشه بی موقع عاشق می شوم!

اعتقاد دارم عشق هست ، در دل همه ، در همه جا ،در همه حال

اما زمان عاشقی در خیلی از خیلی وقتها زمان عاشق شدن نیست

به همین خاطر هم خیلی از خیلی عاشقا به معشوقا نمیرسند.

واقعا چرا باید بی موقع عاشق  بشیم

چرا هنگام عاشقی  زمانه با ما سازگار نیست .

زندگی چیزی نیست جز زیستن

آمدن و رفتن یکی با نام نیکو دیگری با نام زشت                   

امروز گذشت حال در گذز است و

آنچه باقی و اشناست فرداست

ای کاش

زندگی با این فریبندگی ها ما را به هر سو که میخواست نمی کشاند          

ای کاش

زندگی برای ما بود نه ما برای زندگی

پس قدر لحظه لحظه ی عمر خویش را بدان         

وقتی دیدم به خاطر شادی یک بینوا لبخندی زدی احساس کردم دنیا چقدر زیباست

یک لبخند گر چه از ته دل نباشد اما میتواند شادی بیاورد

خوشبختی من آن است که بودنم برای تو شادی آور باشد

خوشبخت آن کسی است که حسود نباشد ، کینه ندوزد و از بدی کردن متنفر باشد

خوشبخت آن است که از خوشبختی دیگران لذت ببرد